Dim ond neges yw hi, iawn? Wedi’i phaentio ar waliau, yn lledu ar y cyfryngau cymdeithasol, yn ymddangos ym mhob iaith ym mhob gwlad ledled y byd, a’r un geiriau bob tro. Does neb yn gwybod o ble y daeth hi, dim ond ei bod yn amhosibl ei hanwybyddu.
Ac yna, mewn chwinciad, mae popeth yn newid. Mae DNA estron, a fu’n gorwedd ynghudd ym mhob un ohonom ers amser maith, yn cael ei actifadu ac yn trawsnewid y rhan fwyaf o’r hil ddynol. Mae dinasoedd yn cael eu gadael. Mae gwareiddiad yn cael ei daflu o’r neilltu. Yn sydyn, nid bodau dynol ydyn ni mwyach. Rydyn ni’n Lonely No More.
Neu dyna sy’n wir am y rhan fwyaf ohonom. I’r rhai sydd heb eu hactifadu, y rhai “unig”, mae’n fater bellach o ddysgu goroesi yn adfeilion byd brawychus nad oedd neb ei eisiau.
Ymhlith y goroeswyr mae Nikesh, sy’n gweld cyfle i elwa ar yr anhrefn, a’i ddyweddi Nina, meddyg sy’n ymuno â thîm ymchwil sy’n ymchwilio i’r achosion. Wrth i’r byd o’u cwmpas chwalu, mae eu perthynas, a’u dynoliaeth, yn cael eu profi mewn ffyrdd na allai’r naill na’r llall fod wedi’u dychmygu.
Sylw yn y wasg Sci-Fi Bulletin: Lonely No More at Big Finish 16 Hydref 2025